قصه کودکانه دخترک آواز خوان (متن بهمراه صوت)

خب تو این پست از های نی نی یه قصه کودکانه دیگه براتون آماده کردیم به نام دخترک آواز خوان

یکی بود یکی نبود. غیر از خدای مهربون هیچ کس نبود. یه دختری بود که با پدر و مادرش برای تفریح به جنگل رفته بود. بعد از این که کلی بازی و تفریح کردن، دخترک یه پروانه خیلی خوشگل رو دید و گفت چقدر خوبه که دنبال این پروانه برم و اونو بگیرمش و برای خودم نگهش دارم. دخترک شروع کرد به دویدن دنبال پروانه. فکر می کرد داره پروانه رو می گیره ولی پروانه سرعتش زیاد بود و همین طور از دخترک دور می شد. دخترک هم به دنبال پروانه از مامان و باباش دور شد. همین طور رفت و رفت و رفت تا اینکه یه ساعتی گذشت ولی دختر قصه ما متوجه نشد که از مامان و باباش دور شده. اون خسته شد. پروانه ازش دور شد یهویی تا به خودش اومد دید ای داد بیداد؛ مامان و باباش نیستن. رفت و یه گوشه نشست شروع کرد به گریه کردن که چرا مامان بابای من این جا نیستن. چقدر مگه ازشون دور شدم؟ مامان بابای من که همین جا بودن. دخترک غرق بازی شده بود و متوجه نشد که مامان و باباش رو گم کرد.

خلاصه دختر قصه ما برای خودش توی تنهایی شروع کرد به آواز خوندن. همین طور شعرهای قشنگ می خوند تا شاید صداش رو کسی بشنوه و به کمکش بیاد. دید نه؛ هیچ کس تو جنگل نیست. همون پروانه ای هم که کنارش بود دیگه الان نیست. بلند شد و رفت به سمت وسط جنگل. گفت من علوم خوندم و می دونم شمال کدام طرفه. یک چیزهایی یاد گرفتم پس می تونم راهم رو خودم پیدا کنم. این طرف رو نگاه کرد، اون طرف را نگاه کرد و گفت اونجاست؛ شمال اونجاست. من از اون طرف می رم می دونم مامان بابام همون جا بودن. چون می ترسید و تنها بود سعی کرد دوباره برای خودش شعر بخونه. همین طور برای خودش آواز می خوند. بعد پرنده ها رو دید که دور دخترک رو گرفتن. همه خوشحال بودن و جیک جیک می کردن. یه پرنده ای اومد سمت دخترک و گفت: دخترک آوازخون چقدر خوب شعر می خونی. چقدر خوب آواز میدی. می شه به من بگی این جا چی کار می کنی؟ ما تا حالا توی این جنگل صدای به این قشنگی نشنیده بودیم. تو آوازت با همه پروانه ها فرق می کنه. بگو ببینم چرا تنهایی؟

دخترک داستان خودش رو تعریف کرد. گفت وقتی که داشتم بازی می کردم از خونواده ام دور شدم. پرنده کوچولو یه سوتی زد و همه پرنده ها رو جمع کرد. به پروانه هام گفت زودتر بیان اون جا. همون پروانه ای که با دخترک بازی می کرد بهش گفت پروانه کوچولو تو با دخترک بازی می کردی؟ پروانه ترسید و گفت آره من بازی می کردم. پرنده بهش گفت پروانه می دونی که مامان بابای دخترک کجان؟ اون وقتی با تو بازی می کرده خونوادش رو گم کرده پروانه خوشحال شد و گفت آره من می دونم اونا کجان. دنبال من بیاید تا پدر و مادر دختره رو بهتون نشون بدم. همه دنبال پروانه راه افتادن تا نزدیک همون مکانی شدن که دخترک و پدر مادرش اون جا بودن. ولی از پدر و مادر دخترک هیچ خبری نبود یعنی باید چه کار می کردند؟

همه شروع کردن به فکر کردن. هر کسی یه چیزی می گفت. تا اینکه دخترک گفت اگه منو بتونین به سمت جاده ببرین من می تونم راه خونم رو بهتون نشون بدم. ولی من این جا هیچ جا رو بلد نیستم. میشه کمکم کنین منو به سمت جاده ببرین؟ حیوون ها با هم دیگه فکر کردن یکی شون گفت بذارین من اول برم این دور و بر رو بگردم. اگه کسی رو پیدا نکردم بعد می ریم به سمت جاده. خلاصه بچه ها همون حیوون یهوی برگشت و خوشحال گفت پیداشون کردم. من یه خانم آقایی رو پیدا کردم که دنبال دخترشون می گشتن. فکر کنم همون مامان بابا باشن. مامان بابا وقتی که اومدن و دخترک رو دیدن شروع کردن به گریه کردن. دخترک آوازخون هم شروع کرد به گریه کردن. پدر مادر از دست دخترک ناراحت شده بودن که چرا حواسش نبوده. چرا از پدر و مادرش دور شده. دخترک قصه ما همون جا به پدر و مادرش قول داد که دیگه هیچ وقت ازشون دور نشه. یا اگه بخواد جایی بره به مامان و باباش اطلاع بده. پرنده ها و حیوونا خیلی خوشحال بودن. مامان بابای دخترک از پرنده ها تشکر کردند که دخترشون رو پیدا کرده بودن. اونا گفتن دختر شما خیلی قشنگ آواز می خونه لطفا هر وقت تونستین دوباره بیارینش تا برای ما آواز بخونه. مامان و بابای دخترک هم برای اینکه از حیوونا تشکر کنن به حرفشون گوش کردن و گفتن: باشه ما دفعه بعدم که میخوایم بیایم دخترمون را با خودمون میاریم.

بله خوشبختانه دخترک قصه ما پیدا شد. توی این داستان فهمیدیم که هیچ وقت نباید از پدر و مادرامون دور بشیم. وقتی که میریم پیک نیک، وقتی می ریم بیرون، جنگل هر جا که می ریم حواسمون باید به مامان و بابامون باشه. نکنه بریم دنبال پروانه ها یا بریم دنبال یه حیوون دیگه. اگه پدر و مادرمون رو گم کنیم دیگه اون جا کسی نیست که بهمون کمک کنه.