داستان کودکانه قهرمان واقعی

داستان کودکانه قهرمان واقعی رو در این صفحه براتون تعریف میکنیم. صوت این داستان کودکانه مخصوص خواب با صدای مریم نشیبا بهمراه صد ها قصه کودکانه دیگه رو میتونید از اپلیکیشن پخش قصه کودکیا گوش بدید. لینک دانلود

روزی روزگاری پسری بود که خیلی ورزش و دوستانش رو دوست داشت.
اسم پسر ورزش‌دوست قصه‌ما چی بود؟ نیما بود.
آقا نیما ورزش‌های رزمی مثل کاراته رو خیلی دوست داشت.
اگر در تلویزیون مسابقه‌ای از این ورزش‌ها نشون می‌داد، می‌نشست و تماشا می‌کرد.
عکس قهرمان‌ها رو می‌خرید و خلاصه خیلی به قهرمان‌ها علاقه‌مند بود.
به همین خاطر مامانش اسم او را در یکی از کلاس‌های ورزشی نزدیک خانه ثبت‌نام کرده بود.

داستان کودکانه قهرمان واقعی مخصوص خواب با صدای مریم نشیبا

نیما خیلی خوشحال و خندان بود و هر روز یا یک روز در میان می‌رفت کلاس کاراته، همون ورزش که دوست داشت.
نیما دلش می‌خواست سریع مراحل کلاس رو بگذرونه و هر روز پیشرفت کنه.
حتی به مادر و مربیش گفته بود که می‌خواد این ورزش رو ادامه بده تا قهرمان بشه،
مثل ورزشکارهایی که مدال می‌گیرن و در مسابقه‌ها اول می‌شن و مدال طلا می‌گیرن.

یک روز، مامان نیما رفته بود مهدکودک دنبال نیما تا با هم بیان خونه.
مربی نیما صدایش کرد و گفت:
«می‌خواستم درباره اتفاقی که امروز در مهد افتاده با شما صحبت کنم.»

مامان نیما که تعجب کرده بود، نگاهی به نیما انداخت.
نیما سرش رو پایین انداخته بود و چیزی نمی‌گفت.
از قیافه‌ی گرفته‌اش معلوم بود که کار درستی انجام نداده.

خانم مربی گفت:
«امروز آقا نیمای ما یه کوچولو شیطنت کرده.»

مادر نگاهی به نیما انداخت و گفت:
«آره، نیما اذیت کردی؟»

بعد از مربی پرسید:
«چی شده؟ نیما کار بدی انجام داده؟»

مربی گفت:
«نیمای عزیز ما امروز با یکی از دوستاش بازی می‌کرد،
سر یکی از اسباب‌بازی‌ها با دوستش دعواش شد و دوستش رو زد.»

مادر که خیلی ناراحت شده بود، دست نیما رو گرفت و گفت:
«آره پسرم، تو دوستت رو زدی؟.»

نیما که خودش هم ناراحت بود، گفت:
«خب من کلاس کاراته می‌روم که بتونم از خودم دفاع کنم.
میلاد می‌خواست اسباب‌بازی منو برداره، منم بهش یاد دادم که این اسباب‌بازی مال منه.»

ادامه داستان

داستان کودکانه قهرمان واقعی رو ادامه میدیم. یادتون نره که میتونید صوت این داستان کودکانه مخصوص خواب رو از اپلیکیشن کودکیا به این لینک گوش بدید.

مادر گفت:
«اما تو کلاس نمی‌ری که با کارایی که یاد می‌گیری بقیه رو اذیت کنی یا بهشون آسیب برسونی.
اینطوری می‌خوای قهرمان بشی؟»

نیما پرسید:
«پس چیزایی که یاد می‌گیرم به چه دردم می‌خوره؟
یه جا باید ازش استفاده کنم دیگه، خب من زورم بیشتر از اون بود، با کاراته بهش یاد دادم که اسباب‌بازی منو بر نداره.»

مادر گفت:
«اما پسرم، اگه بخوای یه ورزشکار نمونه باشی، باید اخلاق‌ت هم خوب باشه.
از چیزایی که یاد می‌گیری درست استفاده کن، مثلاً به کسی کمک کنی یا مشکلی رو حل کنی، نه اینکه دوستت رو ناراحت کنی یا به کسی آسیب برسونی.»

مربی گفت:
«تو برای اینکه در آینده قهرمان بشی باید از همین الان تمرین کنیم.
پسرم یادت باشه، اگه کلاس کاراته می‌ری و چیزی یاد می‌گیری، به این معنا نیست که می‌تونی هر جا که خواستی از اون تکنیک‌ها استفاده کنی.»

یادت هست روزی در کلاس نقاشی، عکس خودتو کشیده بودی که روی سکوی اول ایستاده بودی؟»

نیما گفت:
«بله یادمه.»

مربی گفت:
«یه قهرمان رو همه دوست دارن چون هم خوب ورزش کرده و هم مدال گرفته،
اما یک قهرمان برای اینکه قهرمان بمونه باید اخلاق خوبی داشته باشه، کسی رو آزار نده و با همه دوست و مهربون باشه.»

مادر به مربی گفت:
«نیما امروز اشتباه کرد و اشتباهش رو قبول داره و به شما قول می‌ده
اگه قراره قهرمان بشه، یه قهرمان واقعی و نمونه بشه و دیگه کسی رو اذیت نکنه.»

نیما لبخندی زد و به مربیش قول داد که از ورزشی که یاد گرفته در راه درست استفاده کنه.